Ik wil via deze manier alle sponsoren van harte bedanken voor de enorme inzet en steun! Met name de Ladanivaclub, de Hapro, Wereldreisgids.nl, debandenshop.nl en Campinglinda.nl en uiteraard ook alle andere sponsoren! Ook vrienden en Familie super bedankt voor alle steun en berichten !

We hebben een mooi bedrag van de auto (1200 euro) kunnen sponsoren aan het project plus nog een hele auto vol met goederen en spullen die er vast ook goed van pas komen.

De laatste dagen, de trip naar Fatoto. De avond voordat we om 6u opmoesten om naar Fatoto te gaan zijn we samen met de Deurdouwers, de Ami, de audi 80, de 190e en de volvo gasten uit eten gegaan in het kombo beach resort. Het eten daar was heerlijk! Vervolgens zijn we nog even in de beachbar van het resort gaan zitten, daar was het happy hour (A) dus hebben we een paar cocktails gedaan. Er stond een Dj ontzettend beroerd te mixen op z’n 1000′s (jaja dat wel) Dus ben ik eventjes naar hem toegegaan om te kijken of ik hem kon helpen, een paar truckjes uitgelegd en de volgende mixjes gingen verbazingwekkend beter!

Vervolgens besloten om nog te gaan stappen in de plaatselijke discotheek, we hadden namelijk gehoord van de Woestein en Woestzwei dat je volledig belaagd wordt door hoeren e.d. als je nog maar een teen binnen zet. Dat wilden we allemaal ook wel eens meemaken! Dus iedereen (behalve mijn vader :p) een taxi genomen richting de Duplex, de discotheek. Daar mijn laatste 5 euro aan de entree uitgegeven en vervolgens naar binnen gegaan. Er waren een hele hoop andere challengers binnen en zelfs ook mensen van de Go for Africa challenge. (soortgelijk gebeuren) Het bleek in de Duplex allemaal super mee te vallen met de hoeren, het was zelfs ontzettend gezellig! Met constant klippende boxen was de muziek toch nog bijzonder goed aan te horen. Vervolgens veel te veel gedronken en pas om 4 u s’nachts in de propvolle koffer van de Mercwaardig 2 mee terug gereden naar het resort.

Goed, na 2 uurtjes slapen in een beetje brakke toestand wakker geworden om te vertrekken naar Fatoto! We zouden om 7u de boot pakken om dan vervolgens om 8u aan de overkant de weg te pakken, echter werd het door vertragingen a la Afrika half 2 dat we aan de overkant waren. Dus we hadden nog een erg lange reis voor de boeg. Gelukkig was ik zo gaar dat ik het grootste deel van de reis heb geslapen. Om 7u kwamen we na een relatief soepel verlopen reis aan in het dorpje Fatoto. Erg leuk dorpje van riethutjes en smalle zandweggetjes. Ongelofelijk hoe die mensen dat hier allemaal uithouden in de brandende hitte zonder enige faciliteiten als stroom, stromend water en riolering. Wij kregen een hutje naast het huisje van Sanna (onze project gids) alles was uiteraard zeer primitief. Toen kregen we eten, er kwam een grote schaal met rijst en een pannetje met een een of andere chicken tonight saus met een volledige kip erin. Het was bewonderingswaardig lekker! S’avonds nog eventjes met de kindjes buiten, erg leuk om met de sommige Engels sprekende kinderen te praten.

De volgende ochtend langs de projecten gegaan, eerst langs een bananen plantage naast het dorpje zelf. Hier worden de waterputten gebruikt om de bananenbomen te laten groeien tijdens de droogte. Erg interessant om te zien hoe ze dit allemaal klaarspeelden. Naast dit project lopen er ook verschillende projecten met moestuintjes die door de waterputten worden bevloeid. Toen gingen we naar de school en naar het “ziekenhuis” bij de school was niet heel veel te zien, daar hebben we wel een paar dozen met pennen afgegeven voor de kinderen. Het ziekenhuis was wel een hele eye opener, het was allemaal erg behelpen en de directeur van de toko heeft ons dan ook overal rondgeleid. Erg om te zien dat er geen kamer is waar het niet smerig is en dat alles op een primitieve manier gebeurd. Ook hebben ze veel problemen met de stroomvoorziening waardoor koel en onderzoeksproblemen ontstaan. Ze hebben echter wel generatoren gesponsord door een stel Fransen, maar daarvoor is weer geen benzine. Ik trok een van de dozen van de generators open en er zat gewoon een muizennest in, ik zag ze zo lopen. Toen kaartte hij het probleem aan dat er een erge opkomst is in diabeten, dat dit een groter probleem is dan malaria op dit moment. Echter hadden ze in Fatoto totaal geen bloedglucose metertjes om dit te testen. Toen heb ik beloofd dat ik mijn oude metertjes en teststrips mee ga geven met Tonnie.

Eenmaal terug in het dorpje hebben we al onze overgebleven spullen, dus ook nog een load met petjes aan de dorpelingen gegeven! We werden bestormd! Ze waren wel allemaal erg blij, toen zijn we vertrokken naar Georgetown waar ik dit nu zit te typen. Morgen nog 3-4 u rijden naar Banjul en dan naar huis…..

Nu dus in Senegal, Ge-wel-dig land! We zijn in het donker naar de Zebrabar gereden. In het donker ons tentje opgezet en na enige strubbelingen met paps ben ik naar de bar vertrokken om daar vervolgens pas rond 4uur weer vandaan te komen. (erg gezellig btw en ook weer dingen beleefd die het daglicht niet kunnen verdragen :p)

Vervolgens de volgende ochtend echt om 9 u wegrijden (kwart over 10 geworden) We zijn nu onderweg naar de officiele finish van de vroegere Le Dakar. Daar hing er ook een vlag voor ons allen, gezellig een overwinningsborrel gehouden en ons tentje opgezet.

De Lada was eigenlijk de eerste (en voor 2 uur de enige) auto die zonder problemen omhoog tufte naar het zandveldje bij het zwembad waar de tentjes opgezet konden worden.

Vervolgens gezellig met z’n alleen een duik in het zwembad genomen en vervolgens redelijk vroeg gaan slapen.

De volgende dag zijn we met 16 personen naar Dakar gegaan, paps had niet zo’n zin om mee te gaan dus die bleef bij de tent. We gingen in een soort Unimog van 100 jaar oud. Eerst over het strand gecrost met het gigantische apparaat ook nog eens nat geworden om vervolgens in een ongelofelijk interessante stad aan te komen. Veel gehandeld, veel lastig gevallen, te veel gekocht voor te veel geld, naar de kapper geweest en vervolgens te veel gegeten.

De terugweg was een dodemansrit, de chauffeur kreeg nog een boete omdat ie uit een eenrichtingsweg kwam met 80 km/u en vervolgens hebben we zonder noemenswaardig licht met een noodgang over de wegen gevlogen. Inhalen zonder zicht, spoorwegen zonder bomen,  gigantische gaten in de weg en een ijskoude wind door de truck! maar wel de ervaring van ons leven!

Nu naar Gambia! De grens ging bijzonder soepel, in 1u waren we over. Mercwaardig 2 had nog (beetje cru eigenlijk) euro’s op de auto geplakt met secondelijm. Dat hadden ze beter niet kunnen doen, de kids gingen er met al hun kracht aan trekken bikken en slaan. Na een paar deukjes zijn we er maar voor gaan staan om de volledige destructie van de patrol te voorkomen.

Vervolgens een weg met putholes ter grootte van zwembaden over gecrossed, zo hard mogelijk! Op een gegeven moment zijn wij met de Mercwaardig patrols, de Ron Ron en de audi 80 (jaja) vooruit geknald. Super!

Toen kwamen we aan bij de ferry richting Banjul! gelukkig konden wij met de eerste boot mee, de rest moest nog 3 uur wachten tot ze het water over konden. Op de boot heerlijk op het dak van de Lada gezeten met Mercwaardig. Vervolgens een doldwaze politie escorte gehad naar het Baobab resort. Een een of andere omhooggevallen politiekadet op een Amerikaanse politiemotor ging armzwaaiend voorop en maande iedereen van de weg. Wij hadden dus de weg voor onszelf dus we konden met een fikse snelheid doorknallen.

S’avonds gezellig gegeten met z’n allen en daarna een biertje (of misschien een paar) gedronken met Mercwaardig en de Audi 80.

De volgende ochtend gingen we de Lada inleveren, op pad! Dit was nog 1 km rijden. De versnellingsbak van de Lada begon ineens wel erg veel kuren te vertonen. Niet meer in z’n eerste versnelling en ook niet meer eruit, gelukkig wel na een paar keer koppelen. Toen de motor warm was was het probleem eigenlijk weg.

Goed, na wat zoeken de ceremonie niet kunnen vinden. Wel de plaats waar we de auto in konden leveren. Daar stond de Orangina ook al (zei zijn een dag eerder teruggevlogen) Samen met Dakar make believe en de ami de auto ingeleverd. Toen vervolgens de projectleider van ons goede doel gebeld, hij kwam naar ons toe. Tot onze grote verbazing zei hij tegen ons dat we in 3 daagjes de trip gingen maken en wel in “die” auto. En toen wees hij naar de Patrol van Dakar make believe. Deze auto werd dus al even voor het “goede doel” achterover gedrukt om met ons rond te gaan toeren.

Dus nu morgen echt Gambia in (ik kan eigenlijk nog wel een pagina typen van vandaag maar ik wil even douchen) en dan over 2 dagen terug.

Dag 15

Nog een dag offroad in het national park van Mauretanië! Ge-wel-dige dag gehad, we begonnen met een lang stuk door de duinen. Een voor een kwamen de 2wd auto’s vast te zitten.

Hier en daar een handje geholpen, echt ploeteren om alle auto’s door het zand te loodsen. Omdat we met een redelijk grote groep onderweg waren ging alles niet echt snel en moesten we soms lang wachten voor we de reis konden vervolgen.

Na verloop van tijd kregen we over de radio te horen dat de Ami weer verder doormidden gebroken was, met 20 auto’s in een grote kring om het ding heen (midden in een zandstorm btw) hebben we het apparaat weer wat gefixt. Maar omdat de aandrijfassen tegen de carosserie (wat ervan over was) liepen moest de auto wel worden gesleept.

Toen kwamen we op een grote zandvlakte en konden we even planken met de auto’s! De Lada heeft zelfs 110 gereden over het zand! Tussen de grote stofwolken heen hebben we mooie film en foto beelden kunnen maken.

Vervolgens kwamen we aan bij de bivak, vlakbij een dorpje met een hele hoop leuke kids (wel opdringerig) Vervolgens weer gezwommen in de atlantische oceaan. Er waren misschien wel 30 militairen die ons kamp beveiligden, veilig maar rustig even naar de toilet was er niet bij zonder een zaklamp in je gezicht.

Morgen over het strand knallen!

Dag 16

Vandaag gaan we over het strand rijden met de hele groep. Om 9u vertrekken, wat in Afrikaanse begrippen betekend om 10 u vertrekken. Vervolgens tot aan de duinen gereden een stukje van onze bivak vandaan, de gidsen gingen het strand verkennen en kwamen tot de conclusie dat het water nog niet laag genoeg was.

Toen ben ik samen met de jongens van Mercwaardig maar een potje gaan voetballen. Na verloop van tijd kwamen er een paar Mauretaanse jongentjes meedoen met voetballen, erg leuk! Dus ik heb ze een petje gegeven en we hebben een van de kids nog verbonden omdat ie een verbrande hand had.

Daarna konden we het strand op, de tweewielers eerst, met een bloedgang knalden ze het eerste stuk zand in om te voorkomen dat ze zichzelf vast reden. Dit ging niet heel erg soepel bij sommigen. Na wat duw en trekwerk was iedereen op het strand en konden we in het stukje net boven de branding beginnen met rijden.

Al snel bereikten we snelheden van rond de 70 km/u over het strand; erg leuk.

Na een kilometer of 40 was het weer over en uit met de pret en moesten we richting het asfalt. Het viel me een beetje tegen dat ondanks de erg mooie kustlijn er geen beloofde grote scheepswrakken te zien waren. Op een paar vissersbootjes na was het strand gewoon helemaal kaal!

Toen we in Nouachot (oid) aankwamen hebben we eerst met onze mede teams en gids een overnachtingsplaats gezocht in een hotel. Heerlijke kamers voor nog geen 20 euro voor z’n 2en.

Morgen gaan we Senegal in….

Dag 17 & 18,

Naarmate we de grens van Senegal naderen wordt het landschap voor mijn gevoel steeds meer “Afrika”, alles wordt groener en de bevolking wordt steeds donkerder.

Bij de grens van Senegal aangekomen is het weer een kwestie van wachten, gelukkig is alles goed geregeld en met ruim 100 euro smeergeld per auto zijn we de grens in ongeveer 3 uurtjes over.

Tijdens het wachten op de douane hebben we de locals nog leren lummelen, erg leuk! Ze werden er steeds fanatieker in!

De tweede dag was het nog een 300 km tot aan Dakar, dit hebben we in een grote colonne gereden. De Lada gaat nog steeds als een speer, we hebben nog geen enkel probleem gehad. Totdat vlak voor de finish de linker schokdemper van de carrosserie afbrak. In principe geen groot probleem en ook weer opgelost met 2 lasnaadjes. Morgenochtend komt er een local met een las apparaat om het te fixen!

Dan een heerlijk rustdagje op een geweldige camping met zwembad!

Vandaag de grens van Mauretanië overgestoken. Dit duurde verschrikkelijk lang, allemaal zinloze langzame rompslomp met paspoorten en half gecontroleerde briefjes. Pas na ongeveer 3 uur konden we doorrijden UIT Marokko en toen moesten we Mauretanië nog in. Dit duurde wederom 3 uur, dus weer een hele opgave.

Vervolgens door verkeer uit de hel door een stadje gereden naar een camping waar ik overigens nu wel zit te internetten.

Straks de bush bush in en over 3 dagen naar Senegal.

Ok, deze dagen waren eigenlijk niets meer dan 1200 km overbruggen van Icht naar Dakhla. Echter hebben we toch een aantal leuke dingetjes beleefd.

Onderweg kom je gewoon ontzettend veel dromedarissen tegen en ook prachtige woestijnlandschappen. S’avonds op een 4×4 camping geslapen voor Laayoune. Wij waren als eerste op de camping samen met Divers 2 dakar en de vrijbuiters. De camping keek uit op een drooggevallen meertje met heel in de verte de oceaan. Dit gaf garantie voor mooie plaatjes.

Aan het einde van de middag nog even rondgereden door het meer met een berg 4×4′s en ook een hoop 2wd auto’s. En je raadt het al, er zaten er ook vrij snel een paar vast. Ik heb met de Lada de Opel Campo losgetrokken die overigens 50 meter verder weer een keer vast zat. Eenmaal terug op de camping kwam er iemand van Mercwaardig aan die zei dat ze vast zaten in het meer. Het was al aan het schemeren en dan is het in Marokko ook binnen 10 minuten volledig donker. Ik heb de rijplaten en scheppen uit de Lada gepakt en we zijn bovenop (jawel bovenop) de Blue Camels richting de 4×4 (waarvan de voorwielaandrijving kapot was btw) patrol van Mercwaardig gereden. Na de “bumpy ride” hebben we met veel moeite de patrol los gekregen en konden we in het pikkedonker weer terug naar de camping. Leuke offroad training. Vervolgens s’avonds samen met de gasten van Blue Camels, Oizo en Mercwaardig iets te veel biertjes, wijntjes en jenevertjes gedronken om vervolgens om 7u brak wakker te worden voor de volgende ruk van 700 km.

Nu lekker in 4 sterren hotel in Dakhla, morgenochtend om 7u vertrekken richting Mauretanië.

Dag 10

Vandaag lange asfaltweg richting Icht gereden, in 4 uurtjes waren we op de camping. Goede camping met netjes sanitair en goede douches. Het was ondertussen zo’n graad of 35 dus heerlijk vertoeven.
Marjon van Divers en ik gingen nog eventjes naar het dorp om groenten voor het koken te halen. We moesten dan wel door de politiepost waar we al een keer door waren gekomen. Dezelfde politiemannen deden net alsof ze ons nog nooit hadden gezien en vroegen nogmaals onze papieren.
We hebben ze keurig gegeven en gezegd dat we even boodschappen gingen halen. In het dorpje voor 10 dihram (nog net geen 1 euro) een hele tas vol met verschillende groenten en snacks gekocht. Vervolgens horen we een menigte lopen, bleek dat ook in dit dorpje een demonstratie tegen de gevestigde orde plaatsvond.
Marjon en ik hebben ons maar gelijk naar de auto begeven en we zijn weggereden langs de vreedzame betoging.

Toch even schrikken, vervolgens langs de politiepost. Wij moesten onze boodschappen laten zien, toen ik het tasje ophield pakte de man er zo 2 zakjes chips uit en we mochten doorrijden.
Vervolgens aan de campingbazin (franse vrouw) uitgelegd wat er was gebeurd en ze ging als een speer naar de post toe om de zakjes terug te halen. Wij hadden zoiets van; het zal wel 2 zakjes chips doen we niet moeilijk over.
Maar de bazin dacht daar anders over.

Lekker zelf gekookt en toen zagen we andere teams aankomen, blijkbaar was de extreme toch niet zo extreme geweest en waren ze wel toe aan een rustdag net als ons. De rest van de avond bleven de teams binnenstromen totdat vervolgens bijna iedereen bij ons op de camping stond.
Morgen dagje relaxen en de Lada prepareren voor het echte werk in Mauretanie.

Dag 9

Vandaag hebben we besloten via een andere route dan in het roadboek staat vermeld naar Foum Zguid te rijden.
Door deze route te nemen creeren we voor onszelf een rustdag in Icht, die rustdag hebben we normaal gesproken niet omdat we in Mauretanie extreme gaan.

We begonnen met een stukje off road rijden langs de rivier. Wij gingen voorop en probeerden het pad te vinden dat langs de rievier liep. De eerste poging zaten we echter te ver van de rivier af en strande het met een vastgelopen Dessertghost en Blue camel.
Toen hebben we iets meer zuidelijk aangehouden (weet wel, we rijden 100% op kompas) Kwamen we uiteindelijk op de weg langs de rivier. Deze weg was geweldig, we reden door dorpjes in palmbomen dwars door erg krappe steegjes waar we amper doorheen konden.
Het voordeel voor ons was dat we voorop reden dus er geen stof voor ons hing, de anderen reden in onze stofwolk dus konden zo nu en dan weinig zien. Hierdoor kwam het ook dat Divers met de imperial een palmboom aantikten waardoor een heel stuk van de imperial uit zijn gootjes scheeurde. Gelukkig zat alles nog vast genoeg om de reis te vervolgen.

Voor de rest hebben we weer mooie bergpassen over asfaltwegen genomen om vervolgens op een kleine camping in Foum Zguid te overnachten. Morgen rijden we door naar Icht

Vandaag zouden we een redelijk rustige dag moeten hebben, rond 9u weggereden met 6 auto’s; divers, ghost, blue camels, desert angels en hakuna matatta. Het ging erg goed, tesamen gelunched in een leuk dorpje halfverwege de rit.

We hebben trouwens besloten de gemakkelijke route te nemen om de auto’s te sparen voor extreme in Mauretanie, waar we toch over de oude handelsroute gaan rijden.

Na het lunchen hebben we besloten toch nog een binnendoor route te pakken naar Zagura. Echter kwamen we niet op de juiste offroad weg en hebben we daarom niet de juiste weg kunnen vinden. Dus toch maar weer verder over het asfalt.

Gisteren met Jan-Willem van Divers meegeweest om de radiator te laten spoelen omdat de Disco een koelingsprobleem had. Ook nog even een litertje olie afgelaten van de blue camels midden op de camping en de auto’s zijn er weer klaar voor.

Vervolgens begon de zoektocht naar bier, wij bij een hotel gevraagd of we er bier kunnen kopen. Eerst was het niet mogelijk (omdat je hier nergens bier kan kopen) maar toen werden we toch meegenomen langs het zwembad door een paar gangen door de keuken naar een koelkast waar ze wat bier hadden staan. voor 150 dirham per flesje 1,50 euro konden we ze overnemen.

Vervolgens redelijk vroeg gaan slapen!

Leuk:
De grootste auto van het stel los getrokken:

Dag 7 Vandaag was het een rustdag, maar uiteindelijk is er tijdens de rustdag nog ontzettend veel gebeurd. Vanochtend ben ik samen met de Woestijnkonijnen naar de garage gegaan omdat ze kapotte veren hadden die gelast moesten worden. Dit kon helaas de garage waar ik gisteren met de andere teams langs ben gegaan niet fixen qua tijd, dus zijn we achterop een brommertje naar de volgende garage gebracht. Deze man laste ter plaatse de veren aan elkaar (op blote voeten en zonder handschoenen) Vervolgens ben ik weer terug gegaan naar de camping om paps en dessertghost op te halen. We hebben daarna in het dorp nog in een internet cafe gezeten en ook nog wat sinasappels gekocht. Op de camping hebben we het bakkie nog even afgesteld om maximaal bereik te genereren, we moesten er gewoon stukjes vanaf knippen om het antennetje binnen de juiste parameters te laten komen. In het midden van de camping was er een zandheuvel waar iedereen het leuk vond om even de auto te testen. De allergrootste auto van het konvooi, een landcruiser uit 1983, op gigantische wielen ging het proberen. Echter bovenop de berg hielden ze het gas eventjes terug en toen zaten ze vast en ook muurvast. Ik had het idee om de Lada ervoor te zetten en hem los te trekken. Dit hebben we dan ook geprobeerd! De Landcruiser kwam ook 30 cm vooruit maar toen brak de sleepkabel en schoot de haak met een gigantische snelheid tegen de wielkast van de lada met een schampschot deukje tot gevolg. Het leverde wel mooie plaatjes op. Vervolgens heeft een auto met een trekhaak en wat dikkere spanbanden het klusje geklaard. Toen begon het avontuur, samen met de blue camels ben ik nog even een stukje gaan testen in de zandduinen van de sahara. In de eerste instantie wilde dat niet heel erg lukken. De Opel Frontera 2.4i van de blue camels had zichzelf al na ongeveer 5 meter zand muurvast gereden. Gelukkig kreeg ik hem er vrij vlot weer uitgetrokken met de Lada.Er was een Fransman in de buurt die volgens eigen zeggen de sahara al 4 maal had doorkruist die ons de nodige tips wist te geven. Allereerst hebben we de banden rondom op 1.2 bar gezet en de beste weg uitgestippeld. Met een behoorlijke aanloop vloog de Lada toen met gemak over de eerste paar duinen heen om vervolgens naast een dode kameel tot stilstand te komen. Ook de Blue Camels vlogen door de duinen alsof het met niets ging. Er kwamen toen nog 2 andere teams langs die ook wat aan het klooien waren met hun patrol en feroza (op 3 cilinders) Zei vlogen ook door hetzelfde pad wat wij hadden gemaakt om vervolgens vast te komen staan bovenop een zandheuvel, ze zijn met onze sleepkabel nog losgekomen hoorden wij achteraf. Wij stonden nog op een stuk gravel tussen verschillende duinen in, de enige weg terug was de weg hoe we waren gekomen. Deze weg was dan wel wat minder gemakkelijk vanaf de andere kant. Toch een flinke aanloop genomen en de gok gewaagd, en ondanks dat de toeren van de Lada in de lage giering tot bijna 1200 zakte op het hoogste punt kreeg het autootje het toch voor elkaar de berg weer op te rijden. Ik sta ervan versteld wat voor super apparaat het steeds blijkt te zijn! Morgen gaan we de niet-extreme bergroute nemen naar het volgende overnachtingspunt. We hebben hiervoor gekozen omdat de extreme routes in Marokko killing zijn voor de wagens en we de rustdag willen pakken voordat we in Mauretanie door het national park gaan. Dit hebben we toch besloten te doen omdat dit het mooiste stuk van de gehele route schijnt te zijn.